Artistic Research

Feedback Cécile Huijnen reference recording

 

 

Cécile Huijnen is concertmeester van Het Gelders Orkest. Momenteel volg ik lessen en auditietraining bij haar, en omdat deze zo goed bevallen, besloot ik haar te benaderen voor een interview over haar concertmeesterschap. Verder heb ik haar om feedback gevraagd over mijn eerste reference recording: concertmeester tijdens het Celloconcert van Dvorak, opgenomen op 31 januari 2014 in de Grote Zaal van de Doelen.

Ook gaf ze haar mening over een kleine, toevallig gemaakte opname (niet perse reference recording) van 30 april 2015, van de generale repetitie van het Valerius Studentenorkest: het koraal uit Jupiter (The Planets, Holst). Het gesprek vond telefonisch plaats op 2 mei 2015.

 

Cécile over Dvorak:

Ik heb een stukje gezien, grappig, want ik heb het net tijdens het afgelopen seizoen een paar keer moeten spelen. Dat is een enge solo daar achterin, want hij is heel hoog, hij ligt niet lekker en je moet eigenlijk met het orkest samen zijn, maar ook met de solist. Het leuke ervan is dat de solist voor een groot deel ook met jou moet samenspelen! Hoe ging dat bij jullie, hebben jullie contact gehad bij die solo?

De celliste en ik hebben hem sowieso echt samen gestudeerd tijdens een directieles, met dirigent Hans Leenders erbij, en we hebben er dus eigenlijk heel veel contact over gehad, ook tijdens het spelen. Dat voelde heel prettig op dat moment, maar het was inderdaad ook wel spannend, omdat hij helemaal aan het eind zat.

Mijn eerste vraag aan jou is of je me wat feedback wilt geven over mijn lichaamstaal in tuttipassages. Ik weet niet precies welk stukje je hebt gezien…

Je bent heel rustig, dat is goed, maar je lijkt soms iets te bedeesd.

Dat dacht ik zelf ook al toen ik de opname zag…

Het zit hem meer in energie. Je kunt iets meer energie hebben in je spelen, alhoewel het gevaar is dat dat ten koste gaat van de rust en van de mooie toon, maar in die tuttipassages… je bent natuurlijk al klein, dus ik mis soms een bepaalde energieke beweging in het spelen. Als er een snelle inzet komt, dan kun je dat met je rechterhand beter laten zien, denk ik. De rust vind ik wél goed, want je wordt soms ook zeeziek van iemand die teveel beweegt, en dat werkt ook niet ten goede. Maar ik denk dat je iets meer kunt doen. En dan bedoel ik dus niet zozeer dat je alles moet aangeven, maar het mag iets meer energie hebben, het ziet er een beetje bedeesd, een beetje verlegen uit.

Ik heb zelf ook die indruk. Het is overigens wel een oude opname, maar twee dagen terug is er toevallig een opname gemaakt van de generale repetitie van mijn “studenten”orkest, van het koraal van Jupiter uit The Planets, zonder dat ik wist dat die gemaakt werd. Het is ook geen solo dus, maar misschien kunnen we daar nog heel even naar kijken…?

 

Oké, de energie had beter gekund. Wat ging er goed?

Dat is de rust. Ik vond je solo behoorlijk zuiver, want het is echt een vervelende solo, en ik heb hem vaak nogal vals gehoord. Ik mis wel vibrato op je hoge noot, dat is meestal een vierde vinger en ik hoor de angst. (Ze schiet in de lach.) Maar ik snap het ook, want ik heb er zelf ook naar gezocht. Die noot is kaal en na die noot moet je eigenlijk durven te ontspannen en een beetje vibreren.

Hoe studeer je zoiets snel in? Je zei net dat je iets het beste even kon laten liggen, maar ik had de partij 1,5 week van tevoren gekregen en wist ook toen pas dat ik die solo moest spelen…

Dan heb je geen tijd om hem te laten liggen, ja, misschien twee dagen. Dan kun je het twee dagen studeren, het twee dagen laten liggen en dat nog een keer doen. Studeer vooral heel veel met metronoom, want dat is heel belangrijk: je kunt je hier geen enkele vrijheid veroorloven, je moet gewoon door in de flow, in het ritme, want er zijn honderd mensen om je heen aan het spelen. Je kunt jezelf trainen, tijdens het spelen, om steeds maar weer naar de cellist te kijken en het samen te doen, want je speelt dat echt met zijn tweeën.

Dat heb ik inderdaad gedaan J.

De cellist speelt dat ook uit zijn hoofd, en het is gek als hij dat wel doet en naar jou kijkt en jij alleen in de partij zit, dat kun je trainen. Verder heb ik gewoon met opnames meegespeeld om het gevoel te krijgen, om het ritme en het geluid om je heen te voelen.

De hele tweede vioolsectie speelt mee natuurlijk…

Ja, en die moet zachter spelen omdat je er wel bovenuit moet kunnen komen, zodat je je niet kapot speelt… Deze solo is berucht, het is echt een lastig dingetje, ook voor beroepsconcertmeesters.

Wat vind je van de gebruikte streken, helpen ze de groep of juist niet?

Daar heb ik helemaal niet op gelet, ik denk dat die prima zijn. Ik zag niets raars. Daar zou ik me geen zorgen over maken!

Ik heb nog die 1,5 minuut durende opname van een generale van mijn orkest… Zou je daar misschien naar willen kijken?

Het ziet er prima uit. Het enige wat je kunt doen, zeker in een repetitie, is je meer naar de groep draaien zodat ze zien wat jij wilt. Dan zul je zien dat ze vanzelf meer met jou bezig zijn als jij laat zien dat je er voor hen zit. Niet dat ze nu niet met je bezig zijn, dat kan ik niet echt zien op de opname, maar op een repetitie moet je dat zeker doen. Tijdens een concert moet je soms naar het publiek draaien, zeker in een symfonie en vooral in een solo, maar tijdens een repetitie dus niet. En ik zie hier meer energie dan in Dvorak, dat is heel goed, ik zie een opmaat, die geef je wat groter, dat is heel goed. Maar draai nog maar wat meer, dan zien ze het vanzelf. Als er een lastige inzet komt, draai ik tijdens een repetitie vrij abrupt een halve slag, zodat iedereen weet dat er iets komt. Dat kun je uitproberen.

Heel rechtop zitten als het heel hard moet en in elkaar als het heel zacht moet…

Ja, rechtop zitten, maar drie uur lang rechtop zitten houd je niet vol. Er zijn vaak ook passages waar je begeleidingen hebt, daar kun je een beetje uitrusten, en ik zit ook wel eens een paar minuten tegen de rugleuning aan. Je kunt dat afwisselen, en als je echt rechtop gaat zitten en draait, zien de mensen dat ze op moeten letten.

En in elkaar duiken als het zacht moet, werkt dat? Dan kunnen ze je niet meer zien…

O ja, dat doe ik ook heel vaak! Dan ga ik echt met mijn viool en rug naar beneden, dat is heel goed.

Er zit bijna 1,5 jaar tussen deze twee opnames.

Het zijn opnames van veraf, dit is wat ik nu kan zien, maar verder ziet het er prima uit hoor!

En wat vind je van de streken?

Prima, helemaal niet op gelet. Bij The Planets was het allemaal prima, ik zag niets raars. Niet te zenuwachtig doen over dat soort dingen!

Dank je wel, Cécile!!